Dierverwaarlozing

Op 6 mei 2026 heeft de Landelijke Inspectiedienst Dierenwelzijn naar buiten
gebracht dat zij niet alleen de hoeveelheid meldingen, maar ook de ernst van
dierenverwaarlozing hebben zien toenemen. Hierbij lijkt onder andere een gebrek
aan medische zorg de oorzaak te zijn van de verwaarlozing van de dieren, omdat
deze voor veel mensen onbetaalbaar is geworden.

De Partij voor de Dieren is ernstig bezorgd over deze ontwikkeling. 

Impulsaanschaffingen van dieren, stijgende inflatie en hoge dierenartskosten mogen
er niet voor zorgen dat dieren ernstig lijden of zelfs komen te overlijden. Daarom stelt de Partij voor de Dieren de volgende vragen.

1. Heeft het college kennisgenomen van de recente berichtgeving over de toename van ernstige huisdierenverwaarlozing in Nederland en is deze trend ook waargenomen binnen Leidschendam-Voorburg? Zo ja, kan het college aangeven om hoeveel meldingen of signalen het gaat vanuit gemeentelijke  meldpunten, dierenambulance, dierenasiel, dierenartsen, politie, handhaving, welzijnsorganisaties of andere samenwerkingspartners? Zo nee, betekent dit dat deze problematiek in onze gemeente niet of minder speelt of betekent dit dat dergelijke data of signalen momenteel onvoldoende worden bijgehouden of gedeeld tussen instanties?

2. Deelt het college de zorgen van de Partij voor de Dieren over de toename van ernstige huisdierenverwaarlozing en de samenhang daarvan met de stijgende inflatie en dierenartskosten?

3. In welke mate en op welke wijze kunnen inwoners met een kleine portemonnee van Leidschendam-Voorburg financiële ondersteuning krijgen voor noodzakelijke dierenartskosten? Indien die mogelijkheden niet of beperkt bestaan; is het college bereid dat mogelijk te maken, om dierenleed te voorkomen? Zo ja, op welke wijze? Zo nee, waarom niet?

Herkent het college dat het ontbreken van voldoende kennis bij houders van dieren over de zorgbehoeften en kosten van huisdieren kan bijdragen aan dierverwaarlozing en uiteindelijk aan het zelfs afstand doen van de dieren? Is het college bereid om in te zetten op preventieve voorlichting en educatie aan inwoners over de aanschaf, verzorging en kosten van huisdieren, om dierenleed en problematische situaties te helpen voorkomen? Zo ja, op welke manier? Zo nee, waarom niet?

5. Op welke wijze zijn boa’s momenteel toegerust om signalen van dierenleed en dierenverwaarlozing in de openbare ruimte te herkennen en te melden? Zijn hierover werkafspraken, meldroutes of trainingen ontwikkeld?

6. Herkent het college dat problematiek zoals ernstige schulden, psychische problemen, sociaal isolement, vervuiling of huiselijk geweld ook een risicofactor kan vormen voor dierenverwaarlozing? Wordt binnen wijkteams, schuldhulpverlening en maatschappelijke ondersteuning momenteel actief aandacht besteed aan het welzijn van aanwezige huisdieren wanneer dergelijke problematiek in beeld komt?

7. Is het college bereid te onderzoeken of professionals in wijkteams, schuldhulpverlening en maatschappelijke ondersteuning beter ondersteund kunnen worden bij het herkennen van signalen van mogelijke dierenverwaarlozing en het vroegtijdig ingrijpen bij problematische situaties, om escalatie van dierenleed te voorkomen.

https://nos.nl/artikel/2613283-verwaarlozing-huisdieren-steeds-ernstiger-vermagerd-
en-in-zwaar-vervuilde-huizen
en 
https://www.nu.nl/binnenland/6394855/verwaarlozing-van-huisdieren-neemt-steeds-
ernstigere-vormen-aan.html

Stellers:

Daniël Tempelman en Elise Hiddinga (Partij voor de Dieren) en Ed van der Schaft (SP)